**Het Gewicht van Perceptie**
(Verse 1)
In een wereld waar filters heersen,
En schoonheid verkocht wordt als vluchtige roem,
Jagen we naar een gloed, maar voelen de pijn,
Complexie-dysmorfie, een zware naam.
(Chorus)
Kijk in de spiegel, wat zie je?
Een gezicht vervormd door de decreten van de maatschappij.
Fouten versterkt, de perfecte huid,
Maar wie definieert schoonheid, waar beginnen we?
(Verse 2)
Scroll door feeds, een gecureerde show,
Elke onberispelijke gelaatsuitdrukking, een zware klap.
Met elke post wordt de lat hoger gelegd,
En in dit spel is onze waarde verkeerd geplaatst.
(Chorus)
Waarom gebeurt dit? We verlangen naar het licht,
Om in het mold te passen, om ons goed te voelen.
Maar in deze zoektocht naar de perfecte tint,
Verliezen we onszelf, vergeten we wat waar is.
(Verse 3)
Het zijn de fluisteringen van twijfel, de maatschappelijke greep,
De constante vergelijking, een zinkend schip.
We maskeren onze gezichten, hopend te vinden,
Acceptatie in uiterlijk, maar rust in ons hoofd?
(Chorus)
Wat is er aan de hand? Het is allemaal zo luid,
Schaduwen achterna, verloren in de menigte.
Toch zijn we onder de oppervlakte allemaal hetzelfde,
Uniek in onze verhalen, niet slechts een naam.
(Bridge)
Laten we de littekens omarmen, de lijnen die vertellen,
Van lachen en huilen, we hebben zo goed geleefd.
In een wereld die geobsedeerd is door de onberispelijke façade,
Laten we onze waarheid vieren, hoe flawed ook.
(Outro)
Want schoonheid is niet alleen in de huid die we dragen,
Het is in de vriendelijkheid, de liefde, de zorg.
Laten we de cyclus doorbreken, ons zicht heroveren,
En schoonheid herdefiniëren, maak het ons recht.
Gwenzo 
