ใครสั่งก๋วยเตี๋ยว

[Intro]
[เสียพูด] ใครสั่งก๋วยเตี๋ยวมาวะเนี่ย !?

[Mini Guitar Solo]

[Verse]
ตอนนี้เวลาตีสอง ท้องฉัน มันกรีดร้อง..
ขับรถเครื่องคอยหามอง จบร้านในย่านหนึ่ง..
ได้แต่คิด ได้นึกถึง แม่คำนึงยอดกานดา
ภายใต้ยามคืนนิทรา เธอจ๋า เป็นอย่างไร

[Pre Chorus]
เธอคงโลดแล่นภายใต้แสงสี ที่เธอคอยใช้เวลาประจำ
อยู่ในโลกแบบนั้นของเธอเรื่อยไป
แต่ว่าเธอจะรู้บ้างไหม.. ว่าฉันรอคอยเธอไป ยันมื้อเย็น..

[Chorus]
ฉันก็เหมือนก๋วยเตี๋ยว ไม่มีเพียงเส้นเดียว ที่ทำให้เธอพอใจ
เปลี่ยนมาเลือกฉันได้ไหม ที่เหมือนเส้นใหญ่ ที่ใครๆ ไม่แลไม่มอง
ยอมเจ็บยอมทนเหงา เห็นเธออยู่กับเขา และฉันเป็นแค่สำรอง
เปรียบเป็นเหมือนเบอร์สอง ก๋วยเตี๋ยวเมืองทอง ที่ไม่มีใครฝืนไปลอง จับจองเป็นของใจ

[Verse]
จู่ๆ นึกถึงตัวเธอขึ้นมา น้ำตามันก็ไหลริน
หยดลงไปในถ้วยที่กิน เปลี่ยนกลายให้เป็นรสขม
มันข่มและขืนฝืนใจให้ทน ฝนดันตกสาดซัดมา
ปล่อยให้ตัวฉันนั่งชา คีบเส้นขึ้นมา ต่อไป..

[Pre Chorus]
เธอคงโลดแล่นภายใต้แสงสี ที่เธอคอยใช้เวลาประจำ
อยู่ในโลกแบบนั้นของเธอเรื่อยไป
แต่ว่าเธอจะรู้บ้างไหม.. ว่าฉันรอคอยเธอไป ยันมื้อเย็น..

[Chorus]
ฉันก็เหมือนก๋วยเตี๋ยว ไม่มีเพียงเส้นเดียว ที่ทำให้เธอพอใจ
เปลี่ยนมาเลือกฉันได้ไหม ที่เหมือนเส้นใหญ่ ที่ใครๆ ไม่แลไม่มอง
ยอมเจ็บยอมทนเหงา เห็นเธออยู่กับเขา และฉันเป็นแค่สำรอง
เปรียบเป็นเหมือนเบอร์สอง ก๋วยเตี๋ยวเมืองทอง ที่ไม่มีใครฝืนไปลอง จับจองเป็นของใจ

[Guitar Solo]

[Final Chorus]
ฉันก็เหมือนก๋วยเตี๋ยว ไม่มีเพียงเส้นเดียว ที่ทำให้เธอพอใจ
เปลี่ยนมาเลือกฉันได้ไหม ไม่ใช่แค่หมี่ไข่ ที่เธอชอบอยู่เสมอ...

ฉันก็เหมือนก๋วยเตี๋ยว ไม่มีเพียงเส้นเดียว ที่ทำให้เธอพอใจ
เปลี่ยนมาเลือกฉันได้ไหม ที่เหมือนเส้นใหญ่ ที่ใครๆ ไม่แลไม่มอง
ยอมเจ็บยอมทนเหงา เห็นเธออยู่กับเขา และฉันเป็นแค่สำรอง
เปรียบเป็นเหมือนเบอร์สอง ก๋วยเตี๋ยวเมืองทอง ที่ไม่มีใครฝืนไปลอง จับจองเป็นของใจ

[Outro]
จ่ายตังแล้วก็จากไป...
เป็นแค่ก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่... ที่เธอ... ไม่มอง...

Sad grooving rock with slow rhythm and heavy guitar solo riff, chill drum but deep and hurt feeling