Kthema Zemrën

Strofa 1]

Ishte bekimi im më i madh, kur ti erdhe n’jetën time

Bota u përmbys – s’pata ma qetësi as hije

Veç dashni ndjeva për ty, çdo ditë, çdo natë

Por dashnia jote, më vrau pa më pat

⸻

Kthema zemrën – e lashë te ti

E unë deshta veç një “Të dua”, asgjë më shumë

U luta për dashni, mora veç plagë

Ti ishe andrra ime – po u ktheve n’një makth

⸻

E deshta me të shpëtu, me t’mbrojt prej vetes tate

Luftova për ne – po ti kishe urrejtje n’flate

Ti ishe ajri që merrja, kur jeta më mbyste

E unë u bëra pluhur – ti as s’më ndjeve

⸻

Të deshta shumë, ti më urejte shumë

Unë flisja me shpirt – ti heshtje për fun

Nëse ndonjëherë e kujton emrin tem

Shpresoj ta dish: Unë isha i vërtetë

⸻

Kthema zemrën – s’dua më dhimbje

Të lash gjithçka – mora veç hije

Ti ishe gjithçka, por u bëre asgjë

Në dashni me ty – veç unë isha vetë

⸻

Kthema zemrën… kthema shpirtin…

E lashë gjithçka – ti s’ma le as kujtimin

Pas-Refren – me zë të lodhur, si një pëshpëritje]

Zemra ime rreh ende për ty…

Por ti s’e ndjeve kurrë rrahjen e saj…

Më harrove – po unë s’të harroj dot…