چه کنم

به میخانه و حَرَمسَراها رفتیم

چه کنیم؟ تا نکنیم تنها ماندیم

میان این همه بیگانه تنها شخص، تو بودی

تنها کسی که آمد به خانه‌اَم تو بودی

از تنهایی و بی کسی به فکر تو بود

هر چه داشته و نداشته از دستم ربود

از پشتِ سر, خنجرزنان آمدی

مرا مَضحَکه و به خِجالَت آوردی

تو و دوستانت پیشِ هم

همه مَستَند و کشیده و گرم

چرا مرا راهیِ آنجا نمودی؟

همه را دست‌ به‌ سینه و ایستاده فرمودی

چه Ice باشد و چه crystal.

هر دو چیزی بیش نیست در خیال

آن و تو، ایشان و همه

تنها کسی که تنهاست، بنده!

از صبح تا شب فقط text

و از شب تا صبح فقط sex

ز نَهالِ جان شود ‌‌ َهدَر

مرا تا جان دارم، باشد ‌خِرَد

۷ سال است که بنده خواسته دوست

ز تو دوستانی داری هر روز افزود

با رفتن به شهرهای دورِ دور

تنها مانده و برگشته به حضور

مرا خسته و آشفته آزمود

تنها ۷ سال است٫ این آزمون

ز دِرَختِ دانش شَوَد پیر

آنچه داشته و نداشته، شَوَد دیر

چه شود تا نَشَوَد، تنها ماندیم؟

چه شََود تا نَشَوَد، ز تو عَقَب مانده‌ ایم ؟