Toprak Ana Darılmasın

(Bağlama giriş – yavaş ritim, “bozlak” havasında)

(1. Kıta)

Yola düşmüş bir çöp var, rüzgâr bile utanır,

Her atılan iz olur, kalır yıllar, kalır yarın.

Kuşlar susar, su bulanır, taş bile dert yanar,

Bir çiçeğin ahını duysan, yüreğin kan ağlar.

(Nakarat)

Atma yere, yazık olur,

Toprak ana darılır.

Bir çöp değil, bir ömürdür,

Doğayı kim korur, kim anlar, o kazanır.

(2. Kıta)

Dağlar dumanla değil, çöple örtülür olmuş,

Deniz mavi değil artık, sanki dertle dolmuş.

Bir çocuk bakar uzaktan, sorar: “Neden kirli bu yol?”

Cevabı susar rüzgârın, insan kendiyle dolu.

(Nakarat)

Atma yere, yazık olur,

Toprak ana darılır.

Bir yaprak da, bir damla da,

Senin kadar yaşamak ister, hatırla.

(Bağlama arası – uzun hava geçişi)

---

📜 (Kapanış – Şiir Bölümü)

Bir gün, rüzgâr seni bulur,

Attığın bir çöpün izinde…

Toprak susmaz, su unutmaz,

Gökyüzü seni izler sessizce.

Bir dal kırılırsa, bir kuş susarsa,

Bil ki doğa senden küser.

Güzelliği korumak ibadettir,

Unutma — dünya bize değil,

Biz dünyaya misafiriz... 🌎