[Couplet 1]
Soms mis ik zomaar iets van vroeger
Iets kleins dat ik niet meer weet
Iets wat ik jou gewoon kon vragen
Omdat jij zulke dingen nooit vergeet
Nu blijft die vraag soms zonder antwoord
Hoe klein of onbelangrijk ook
En merk ik pas hoeveel van vroeger
Nog ergens in jouw hoofd bestond
[Pre-refrein]
Jij kende mij van vóór mijn weten
Van vóór ik wist wie ik zou zijn
Nu zijn er deuren naar mijn vroeger
Waar ik niet meer naar binnen kan
[Refrein]
Nu kan ik het niet meer vragen
Hoe het ook alweer precies zat
Of jij het anders hebt onthouden
Dan hoe ik het onthouden had
En hoe oud ik zelf ook worden mag
Ergens blijf ik altijd jouw kind
Met stukjes van mijn eigen leven
Die alleen jij nog wist
[Couplet 2]
Niet alles tussen ons was makkelijk
Soms raakten wij elkaar even kwijt
Er waren woorden en ook stiltes
En dingen die veranderden met de tijd
We vonden elkaar later weer terug
Maar niet alles kwam nog aan de beurt
En nu kan niets meer anders worden
Aan wat er tussen ons is gebeurd
[Refrein]
Nu kan ik het niet meer vragen
Hoe het ook alweer precies zat
Of jij het anders hebt onthouden
Dan hoe ik het onthouden had
En hoe oud ik zelf ook worden mag
Ergens blijf ik altijd jouw kind
Met stukjes van mijn eigen leven
Die alleen jij nog wist
[Bridge]
Misschien doet dát nog wel het meeste
Dat niets meer anders worden kan
Wat mooi was blijft, wat pijn deed ook
Er komt geen later meer van
Ons verhaal is nu geschreven
Terwijl het mijne verdergaat
En soms heb ik nog zoveel vragen
Die ik nergens meer kan vragen
[Laatste refrein]
Nu kan ik het niet meer vragen
En soms mis ik juist iets kleins
Een antwoord dat alleen jij kende
Een stukje van mijn eigen tijd
En hoe oud ik zelf ook worden mag
Ergens blijf ik altijd jouw kind
Met vragen die ik nog wil stellen
Over dingen die alleen jij nog wist