[Couplet 1]
Er waren dagen dat ik je zocht
En niemand wist waar jij toen was
Ik wist dat er iets in je leefde
Waar niemand echt naar binnen zag
Je schreef een lied voor mij op papier
Een titel die ik nooit vergat
Over een wereld die geen thuis was
Ik vroeg me vaak af wat je daarin zag
[Pre-refrein]
Misschien begreep ik toen je woorden niet
Misschien hoefde dat ook niet
Sommige dingen krijgen pas betekenis
Lang nadat iemand ze achterliet
[Refrein]
Want soms denk ik, pap
Dat deze wereld niet altijd bij je paste
Dat je zocht naar rust
Op plekken waar je haar niet vinden kon
En ik wou dat ik je nu kon vragen
Wat je toen niet zeggen kon
Of je wist dat al die kleine woorden
Ooit zo groot zouden worden voor mij
Je bent er niet meer om ze uit te leggen
Dus draag ik mee wat ik ervan begrijp
Ik kan een ander niet veranderen
Alleen bepalen hoe ik verderga
En welke weg er voor me ligt
De keuze blijft van mij
[Couplet 2]
Toen woorden niet meer nodig waren
Koos ik dat oude lied voor jou
Omdat iets in die paar woorden
Nog altijd voelde als van jou
En tussen alles wat je achterliet
Lag daar ineens jouw eigen stem
In regels die ik toen nog las
Als woorden van mijn vader alleen
Nu lees ik tussen al die zinnen
Ook iets van de mens die je was
Van alles wat je niet kon dragen
En alles wat je toch gedragen hebt
[Refrein]
Want soms denk ik, pap
Dat deze wereld niet altijd bij je paste
Dat je zocht naar rust
Op plekken waar je haar niet vinden kon
En ik wou dat ik je nu kon vragen
Wat je toen niet zeggen kon
Of je wist dat al die kleine woorden
Ooit zo groot zouden worden voor mij
Je bent er niet meer om ze uit te leggen
Dus draag ik mee wat ik ervan begrijp
Ik kan een ander niet veranderen
Alleen bepalen hoe ik verderga
En welke weg er voor me ligt
De keuze blijft van mij
[Bridge]
Ik hoef je niet mooier te herinneren
Dan je werkelijk bent geweest
Ik mag de moeilijke stukken kennen
En je daarom niet minder missen
Misschien is dat wat ouder worden doet
Je kijkt opnieuw naar wie je verloor
En vindt tussen dezelfde oude woorden
Iemand die je vroeger nog niet hoorde
[Laatste refrein]
En soms denk ik, pap
Dat deze wereld niet altijd jouw thuis was
Dat er dingen in je leefden
Waar ik toen de woorden nog niet voor had
Jij kunt mij niets meer vertellen
En toch vertel je mij nog zoveel
Ik lees opnieuw wat jij ooit schreef
En vind daarin een stukje van jou
Niet alle vragen krijgen antwoorden
Misschien hoeft dat ook niet meer
Want tussen alles wat je achterliet
Vind ik je telkens weer
Ik kan een ander niet veranderen
Alleen bepalen hoe ik verderga
En welke weg er voor me ligt
De keuze blijft van mij