Mahal Kita Pero Mahal Mo Siya

Mahal kita

pero mahal mo siya

ang saklap, diba

pero ayos lang… sabi ko sa’kin

pero ‘di totoo

Una kong nakita ‘yung ngiti mo, sabog araw ko

tawa mo, parang kalmado ‘yung buong mundo

pinilit kong itago sa mga biro ko

kahit ‘yung pangalan niya, siya pa rin kuwento mo

Late night chat, ako ‘yung tagapakinig

habang binubuo mo siya sa bawat saglit

“Okay lang ba?” tanong mo habang umiiyak

“Okay lang,” sagot ko, kahit ako ‘yung nadudurog sa hangin

Mahal kita, pero mahal mo siya

ako ‘yung reserba mong masayang drama

tawag mo kapag siya ang nawala

pero pag buo na kayo, ako ang naiiwan

Mahal kita, pero mahal mo siya

paulit-ulit na ‘tong palabas

ako ang unan mong basang-basa

pero puso mo, sa kanya pa rin lumalabas (yeah)

Sabay tayong umuuwi, pero iba direksyon

braso ko, trapik sa hangin, hindi sa ‘yo nakapulupot

lahat ng “ingat ha” mo, tagos, pero kuripot

‘cause alam kong ‘yung buong lakas mo, sa kanya mo sinusuntok

Binibilang ko ‘yung “miss u” mo na generic

hinahati ko sa “miss u” niya na poetic

sa selfie mong may caption na malambing

ako ‘yung cameraman sa likod, wala sa framing (damn)

Mahal kita, pero mahal mo siya

ako ‘yung reserba mong masayang drama

tawag mo kapag siya ang nawala

pero pag buo na kayo, ako ang naiiwan

Mahal kita, pero mahal mo siya

paulit-ulit na ‘tong palabas

ako ang unan mong basang-basa

pero puso mo, sa kanya pa rin lumalabas

Kung sakaling mapagod ka sa kanya

maiisip mo ba ‘ko, o wala na rin halaga?

handa akong bumitaw kahit ‘di mo hilingin

kasi ‘yung tunay na mahal, marunong ring palayain (yeah, yeah)

Mahal kita, pero mahal mo siya

‘yan ang linyang paulit sa utak

sigaw ng dibdib na ‘di mo maririnig

kahit anong lakas kong sumigaw sa dilim

Mahal kita, pero mahal mo siya

kaya hanggang dito na lang siguro tayo

ako ang kwento mong di mo isusulat

pero ako ‘yung sakit na ‘di mo makakalimutan (mahal kita)