Prompt / Lyrics
Dipten Zirveye İkibinonsekiz… kalbim daha çocuktu Aşk mıydı o, yoksa kaderin notu mu? Dipleri gördüm ama düşmedim Şimdi zirveye koşuyorum, pes etmedim İkibinonsekiz, masum bi’ kalp Cepler boş ama umutlar tam Çocukluk aşkı mı kader planı mı Bilmiyordum o zaman hayatın sınavını Zehir gibi günler geçti üstümden En dibini gördüm kendi gözümle Dost dediklerim gitti bir bir Kaldım aynayla yüz yüze, tek bir ben ve sinir Ama yılmadım, beton gibi durdum Her darbede biraz daha güç buldum Maddi manevi fırtına esti Ama karakterim hiç eksilmedi, hep netti Gece uzun, nöbet gibi hayat Sabrettim, yazdım kendi kaderimi rahat Düştüm ama kalktım her defa Şimdi önümde açık tüm yollar Dipten zirveye, adım adım geldim Kaybettim sandılar, ben yeniden doğdum Kalbim savaş alanı, pes etmedim Şimdi hem aşkla hem hayalle doluyum Dipten zirveye, bak hâlâ ayaktayım Çok yara aldım ama dimdik kaldım Yanımda o, çocukluk sevdam Bir yuvaya doğru yürüyorum sağlam Yıllar geçti, değişti çok şey Ama içimdeki çocuk hâlâ aynı hey Tekrar kavuştuk yazgı gibi Bu aşk sıradan değil, başka bir his gibi Nasipse bir yıla yüzük parmakta Kendi yuvamız, huzur o çatıda Hayal kurardım küçükken hep Şimdi gerçek oluyor tek tek Askerlik mesleği çocukluk düşü Vatan için durmak, dimdik yürüyüşü Hayat savaşsa ben hazırım Hem sevdaya hem göreve hazırım Çok şey aldı bu hayat benden Ama daha fazlasını verdi emekle Bugün güçlüysem sebebi dün Gözyaşı, sabır ve inanç bütün Dipten zirveye, hikâyem gerçek Bu kalp yenilmez, bu ruh sert Hem aşk hem görev omuzumda yük Ama taşıyorum gururla, dimdik Dipten zirveye, yolum uzun Ama artık korkum yok hiçbir zorluk Çocukluk aşkım yanımda bugün Ve önümde tertemiz bir ömür…. [Verse] [Pre Chorus]
Tags
rap, trap
Duration
3:04
Instrumental
No
Created
2/27/2026