[Vers 1]
In de oude tijden, toen reuzen rondzwierven,
waar het daglicht verdwijnt,
Er wordt verteld over de gewonnen veldslagen en de dromen die opkomen,
De hemel brandt in de amberkleurige kleurenpracht van de schemering.
[Pre-Chorus]
In de loop der eeuwen voelen we je adem,
Je ligt op de loer voor ons.
[Refrein]
Spinosaurus, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Vers 2]
Met een hoog opgetrokken rug, als een baken in de wildernis,
Zegezuinig, trots en zelfverzekerd branden de vlammen in je hart,
Onder de kobaltblauwe hemel ben je een godenbeeld,
Een zo majestueus wezen, wiens glinsterende schubben regenboogkleuren uitstralen.
[Pre-Chorus]
Door de eeuwen heen,
Hij staat in de schemering, nog steeds zo verheven, zo kolossaal.
[Refrein]
Spinosaurus, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Brug]
Onder de sterren, terwijl de nacht zich ontvouwt,
De verhalen over zijn moed worden met liefde verteld
Van het gefluister van de ouderen tot de overgeleverde legenden........
[Refrein]
Spinosaurus, sta op, hoog,
Met een hart van donder en een geest om te vliegen,
Gezien de beproevingen zullen we niet buigen,
Samen veroveren we, we staan tot het einde.
[Einde]
Dus marcheren we met opgeheven hoofden,
Spinosaurus, samen staan we met opgeheven hoofd tot het bittere einde!