Zwrotka 1:
Ludzie mówią, że jestem taka „owiaka”,
Nie wiedzą, jak zmienia się dusza człowieka.
Przeszłość gdzieś za mną, cień starej mnie,
A ich słowa wciąż wracają, uderzają w serce.
Refren:
Nie znają mnie już, nie widzą tej zmiany,
Nie wiedzą, ile kosztowało mnie stanie.
Każde słowo jak echo w głowie,
Ale w końcu uczę się żyć dla siebie.
Zwrotka 2:
Patrzą na mnie przez filtr dawnych dni,
Nie dostrzegają tego, kim jestem teraz naprawdę.
Każdy uśmiech, każdy krok do przodu,
To walka o spokój, o własne jutro.
Refren:
Nie znają mnie już, nie widzą tej zmiany,
Nie wiedzą, ile kosztowało mnie stanie.
Każde słowo jak echo w głowie,
Ale w końcu uczę się żyć dla siebie.
Most:
Może kiedyś zrozumieją,
Że człowiek może się zmieniać.
Nie jestem już cieniem dawnych dni,
Teraz w końcu mogę oddychać.
Refren (powtórka):
Nie znają mnie już, nie widzą tej zmiany,
Nie wiedzą, ile kosztowało mnie stanie.
Każde słowo jak echo w głowie,
Ale w końcu uczę się żyć dla siebie.