Kokun Kaldı

Duvarda eski bir çerçeve

Toz tutmuş çatlak camı

Uzaktan bakıyor bir fotoğraf

Yarım bir tebessüm yüzünde

Gözlerin dalmış uzaklara

Tutunuyorum ona her akşam

Kırgın gibi susar bana

Kanar yaram sızısı çok

Adın dolanır dudaklarımda

İçimde büyüyen bir boşluk

Sanki odaların karanlığında

Kokun kaldı dolaplarda

Eski gömleklerin arasında

Her şey yerli yerinde

Sen yoksun şimdi yanımda

Toz tutmuş bu çerçeveye

Gözlerim daldı maziye

Şimdi sen neredesin söyle

Aynı saatte çalar saatim

Sen çoktan gitmiş olsan da

Döktüğüm her göz yaşımda

Sana olan özlemim yakıyor yüreğimi

Kanar yaram sızısı çok

Her nefesin izi boğazımda

İçimde büyüyen bu boşluk

Sesin yankı yoksun yanımda

Belki başka bir şehirde

Bir penceren var gecelere

Adımı anmadan sessizce

Uyursun kendi gölgende

Ben ise aynı adreste

Aynı masada tek başıma

Solmuş bir gül sol yanımda

Senin fotoğrafın kucağımda