ققنوس

با یک لمسِ تو…

ققنوس دوباره جان می‌گیرد

و آتشی از دلِ خاکسترش می‌دمد

که جهان را چراغان می‌کند

و آفرینش را از نو می‌نویسد

و آخرین نفسِ روح را در هستی می‌پراکند

لمسِ تو…

دلِ خاموشم را بیدار می‌کند

و روشنایی را

از دلِ تاریکیِ عمر برمی‌کشد

چنان که گویی

جهانِ فراموش‌شده دوباره می‌زید

تنها یک لمس…

برای ماندنم کافی‌ست

و خستگی را

در آغوشِ نورِ تو می‌شکند.