Ik ben een jongen met een lichaam dat mij remt,
altijd zo moe, alsof niemand mij kent.
Een ziekte die fluistert: doe het maar rustig aan
terwijl mijn hoofd zegt: kom we gaan er tegen aan
Refrein
Ik mag stoppen, ik mag mezelf zijn,
ik hoef het niet alleen te dragen, niet alleen te zijn.
Ook al is de weg soms zwaar,
ik sta er niet alleen voor — en dat is waar.
Ik wil zo graag rennen, vooruit in de tijd,
maar mijn energie raak ik snel weer kwijt.
Mijn hart roept luid: dit is wat ik wil,
maar mijn hoofd zegt iets anders, dwingend en kil.
Refrein
Ik mag stoppen, ik mag mezelf zijn,
ik hoef het niet alleen te dragen, niet alleen te zijn.
Ook al is de weg soms zwaar,
ik sta er niet alleen voor — en dat is waar.
Elke keuze voelt zwaar, elk pad doet pijn,
want wat ik verlang kan niet altijd zo zijn.
Ik leer los te laten, stap voor stap,
ook al voelt elke beslissing als een harde klap.
Refrein
Ik mag stoppen, ik mag mezelf zijn,
ik hoef het niet alleen te dragen, niet alleen te zijn.
Ook al is de weg soms zwaar,
ik sta er niet alleen voor — en dat is waar.
Mijn hart wil vooruit, wil dromen en meer,
maar mijn hoofd zegt: dit lukt vandaag niet meer.
Wat ik wil en wat ik kan ligt ver uiteen,
en elke dag voelt dat weer als één.
Elke keuze kost kracht, elk besluit doet zeer,
want te veel vandaag betekent morgen niks meer.
Ik leer te kiezen, soms tegen mijn zin,
omdat overleven ook winnen kan zijn.
Refrein
Ik mag stoppen, ik mag mezelf zijn,
ik hoef het niet alleen te dragen, niet alleen te zijn.
Ook al is de weg soms zwaar,
ik sta er niet alleen voor — en dat is waar.
En wat een ander zegt komt soms hard aan,
alsof ik mij steeds moet verantwoorden of bewijzen moet gaan.
Ze horen mijn woorden, maar voelen het niet,
de strijd die ik elke dag opnieuw zie.
Maar ik blijf hier staan, moe maar oprecht,
niet zwak, maar sterk in een oneerlijk gevecht.
Ik ben meer dan mijn ziekte, meer dan mijn pijn,
ik ben een jongen die zichzelf leert zijn.
Een jongen die leert, ondanks strijd en gemis,
dat ik meer ben dan moe — dat die is wie die is
Refrein
Ik mag stoppen, ik mag mezelf zijn,
ik hoef het niet alleen te dragen, niet alleen te zijn.
Ook al is de weg soms zwaar,
ik sta er niet alleen voor — en dat is echt waar.
