Couplet 1
We zitten aan de tafel, jij pakt zachtjes mijn hand
En je vraagt wat er is, maar ik zeg weer “niets aan de hand”
Maar je kijkt door me heen, alsof je alles al weet
En ik schaam me een beetje, want het voelt alsof ik je vergeet
Refrein
Want ik twijfel, al een tijd
En ik wil je niet verliezen, maar ik raak je toch kwijt
Jij houdt vast, ik laat los
En ik haat dat ik dat doe, maar het moet wel, hoe groot het ook was
We hebben te lang
Te lang vastgehouden
Terwijl het misschien
Misschien beter was om te bouwen… zonder ons
Couplet 2
Je praat over later, over huisje, boompje, jij en ik
En ik knik wel een beetje, maar vanbinnen breekt er iets stuk in m’n blik
Want jij verdient iemand
Die het zeker weet, elke dag
En ik ben dat niet meer
Hoe graag ik ook zou willen dat ik dat nog kon, zomaar vandaag
Refrein
Want ik twijfel, al een tijd
En ik wil je niet verliezen, maar ik raak je toch kwijt
Jij houdt vast, ik laat los
En ik haat dat ik dat doe, maar het moet wel, hoe groot het ook was
We hebben te lang
Te lang vastgehouden
Terwijl het misschien
Misschien beter was om te bouwen… zonder ons
[Bridge]
En jij zegt: “Ik ben bang
Dat jij straks echt weg zal gaan”
En ik fluister: “Ik ben bang
Dat blijven ons alleen maar pijn blijft doen voortaan”
Laatste Refrein
Want ik twijfel, al een tijd
Maar ik heb je nooit zo lief gehad als nu ik je bevrijd
Jij houdt vast, ik laat los
En ik hoop dat jij straks zegt:
“Het was goed, al deed het ook pijn, zoals het soms was…”
We hebben te lang
Te lang vastgehouden
Maar misschien is dit
De enige manier om weer verder te bouwen