11. Ay

Verse 1:

İkimiz de yaralı çıktık bu hayata,

Gülmeyi unuttuk bazen ağlaya ağlaya.

Sen yorgun bir kalptin, ben sevgiye hasret,

Birbirimizi bulduk en zor zamanda, elbet.

Verse 2:

Kanın hızlı akar, deli dolu bir adamsın,

İçinde fırtınalar saklayan bir çocuksun.

Herkes gitse bile ben bırakmam elini,

Çünkü sen bana aile oldun sevgilim.

Nakarat:

Bizim aşkımız kolay yazılmadı,

Acılarla büyüdü, gözyaşıyla yaşadı.

Sen "sen varsın ya" deyince değişti kaderim,

Bir kişi oldun ama bütün ailem oldun benim.

Köprü:

Hayat ikimizi de çok sınadı,

Bazen güldürdü, bazen ağlattı.

Ama ne olursa olsun şunu unutma,

Ben senin yanında kalacağım sonuna kadar.

Final:

Belki eksik büyüdük, belki çok kırıldık,

Ama birbirimizde yeniden tamamlandık.

Bu 11 ay bir başlangıç sadece,

Ben seni bir ömür seveceğim gizlice değil, herkeseİkimiz de yorulduk bu hayatın yükünden,

Gülmeyi öğrendik biraz da birbirimizden.

Sen savaşmaktan hiç vazgeçmeyen birisin,

Ben ise sevgiyi gözlerinde bulmuş biriyim.

Geçmişimiz ağırdı, geceler uzun geldi,

Ama sen yanımdayken içim ilk kez düzeldi.

Herkes gider sandım, herkes yarım bıraktı,

Sen kaldın, en karanlık günlerimde ışık yaktın.

Nakarat:

On bir ay geçti, hâlâ ilk gün gibi,

Elini tutunca susuyor içimdeki biri.

Dünya üstümüze gelse ne fark eder ki,

Ben kaybolmuşken sen çıktın karşıma sanki. 🎶🥀