B’ischido cando dormides pianu,
duos sos nos in sa mea manu.
Ogni ispìru est unu mundu interu,
ogni arrisu est unu donu sinceru.
Sèses su chelu a pustis sa timpesta,
sa mea forza cando nuddha resta.
(Pre-Ritornellu)
E mentres su tempus passat,
deo seu aici pro bos…
no lu ismentides mai.
(Ritornellu)
Ca bos amo prus de su sole,
prus de su mare e de sas òras.
Sèses su coro miu chi batet pianu,
sa parte mègia de su meu istadu.
E pro bos, o narro chena paura,
daro sa mea vida, totu intera e pura.
Fìllos meos, ischìde sa mia boghe:
sèses su meu pro semper, sa mia doce lughe.
(Strofa 2)
Medas in pressa cresceredes, ischido,
ma cust’amore no cambiat mai.
Serò un’abbràtzu cando su mundu est scuru,
serò sa manu chi bos tenet seguru.
Cada bòsa làcrima est fintzas sa mia,
cada bòsa allegria est poesia.
(Pre-Ritornellu)
E si un die caschides,
deo bos ligherò…
cale chi siat su caminu, aici serò.
(Ritornellu)
Ca bos amo prus de su sole,
prus de su mare e de sas òras.
Sèses su coro miu chi batet pianu,
sa parte mègia de su meu istadu.
E pro bos, o narro chena paura,
daro sa mea vida, totu intera e pura.
Fìllos meos, ischìde sa mia boghe:
sèses su meu pro semper, sa mia doce lughe.
(Bridge)
E puru cando andaredes luntanu,
aporteredes unu pezzu de sa mea manu.
Nudda in su mundu podet stùdere cust’amore,
chi vivet in fundu a su boso coro.
(Finale)
E bos amerò pro tota sa vida,
oltre su tempus, oltre cada ferida.
Fìllos meos, sètes su meu cras…
sa mea vida sèses bosàteros.