Kara kalem yazgım

Vazgeçtim hayatla mücadelemden

Dizimde derman yok

Içimde yangın

Aynaya bakamam

Kendimden kaçarım

Her sabah borçluyum

Her gece yarım

Kara kalem yazmış felek alnıma

Silmek istesem de kazınmış canıma

Ne dua tutuyor

Ne isyan yakışıyor

Bu yük omzumda

Gitmiyor

Gitmiyor

Kalbimde taş gibi susmuş sevinçler

Gözümde yaş kuru

Içimde heceler

Sokaklar tanımaz

Dostlar az konuşur

Gölgem bile benden önce yorulur

Kara kalem yazmış felek alnıma

Silmek istesem de kazınmış canıma

Ne dua tutuyor

Ne isyan yakışıyor

Bu yük omzumda

Gitmiyor

Gitmiyor

Belki bir gün uyanır içimdeki çocuk

Dizlerim titrerken yine de kalkacak

Ama bugün yorgunum

Adım atamam

Adımı unuturum

Kendimi tanımam

Kara kalem yazmış felek alnıma

Silmek istesem de kazınmış canıma

Ne dua tutuyor

Ne isyan yakışıyor

Bu yük omzumda

Gitmiyor

Gitmiyor