मेरो मायालु के छ खबर
तिमी कहाँ छौ यो मनको कदर
म पर्खिरहेछु चुपचाप यहाँ
सपना तिमीले सँगै बुन्न्याऽ
बिर्सी गयौ तिमीले
म त बसेँ रोएर
यादका फूलहरू झरे
तिम्रो झझल्कोले बगेर
पानाहरू पल्टिन्छन् दिनको किताब
तिमीबिना यो जीवन शून्य सधैँ अँध्यारो साँझ
कसरी भनौं यो मनको पीर
तिमीले सुन्ने छैनौ थाहा छ यो हेर
बिर्सी गयौ तिमीले
म त बसेँ रोएर
यादका फूलहरू झरे
तिम्रो झझल्कोले बगेर
तारा जस्तै पर टाढा तिमी
आकाशले भन्न खोज्छ मेरो दुख् नि
आउने छैनौ भन्ने थाहा छ
तर यो मन अझै पनि तिमीमै अल्झिरा’छ
बिर्सी गयौ तिमीले
म त बसेँ रोएर
यादका फूलहरू झरे
तिम्रो झझल्कोले बगेर