Nakarat
Sensiz nefes alamıyorum, gitme yanımdan olur mu
Tükendim bu zemheri ayazdan, var mı çıkış odası
Geri gelir mi güzel hayat, yoksa küstü mü yarına
Sen gidince soldu içim, dön artık bu viran’a
Kıta
Kaç geceyi sabahladım, izini araya araya
Bir umut kırıntısı kaldı, düştü elimden yana yana
Kalbim üşüyor bak hala, sensiz dünya koca zindan
Adını fısıldıyor rüzgâr, her köşede senden kalan
Ben seni beklemekten yoruldum ama vazgeçemedim
Her hatırada biraz öldüm, yine de silemedim
Gözlerin yollarıma kazılı, çıkmaz sokak gibisin
Dön geri, ruhum tamamlanmıyor sensiz bir nefessin