Untitled

Μες στα χαλάσματα της γης, ο ήλιος έχει σβήσει,
κι απ’ το σκοτάδι ξεπετά, ένας άντρας έχει ορκιστεί.
Ο Θανάσης ο Βασιλιάς, των ζωντανών και των νεκρών,
με βλέμμα που πετρώνει, και καρδιά από σίδερο σκληρό.

[Ρεφρέν]
Ο Βασιλιάς Θανάσης! Ο άρχοντας των νεκρών!
Μες στη φωτιά βαδίζει, ποτέ δεν κάνει πίσω, όχι λοιπόν!
Ο Βασιλιάς Θανάσης! Φωνάζουνε οι ουρανοί,
Γιατί απ’ το χάος φτιάχνει τάξη, κι απ’ το θάνατο… ζωή!

[Στίχος 2]
Στο Neptune ξεκινάει, απ’ την πισίνα ως το φως,
οι εχθροί του τρέμουν τ’ όνομά του, “ο Θανάσης είναι μπρος!”
Με πράσινο Fiat πολεμά, και με το βλέμμα του σκορπά,
τους φόβους, τα σκοτάδια, κάθε ψέμα που μιλά.

[Ρεφρέν]
Ο Βασιλιάς Θανάσης! Ο άρχοντας της Κω!
Μες στις φλόγες του πολέμου, πάντα μένει ζωντανός!
Ο Βασιλιάς Θανάσης! Το νησί τον προσκυνά,
κι όπου πατάει το πόδι του, η γη ξαναγεννά!

[Bridge]
Δεν είναι ήρωας μονάχα, είναι φλόγα, είναι φως,
κι αν πέσει κάτω, σηκώνεται ξανά πιο δυνατός.
Ορκίστηκε για όλους, να φέρει δικαιοσύνη,
κι η φωνή του αντηχεί – “για την Κω και την Ειρήνη!”

[Τελικό Ρεφρέν]
Ο Βασιλιάς Θανάσης! Στον θρόνο των νεκρών,
κρατάει τη μοίρα του νησιού, στα χέρια του σφιχτά!
Ο Βασιλιάς Θανάσης! Η φλόγα δε σβήνει πια,
ο κόσμος όλος θα θυμάται… το όνομά του ξανά!