Τίτλος: “Μόνο Εγώ Ζωντανός” 🎵
(Epic Story Rap – Θανάσης edition)
---
[Intro – ψιθυριστό]
(…ήχος φρένων, μετά σιωπή…)
Τέσσερις μπήκαμε στο αμάξι.
Ένας μόνο βγήκε.
---
[Verse 1]
Νύχτα, δρόμος βρεγμένος,
Γέλια, μουσική, το μυαλό μας χαμένο.
Στο πίσω κάθισμα ο Νεκτάριος γελά,
Ο Ήθαν με κοιτά, “πάμε να ζήσουμε ξανά”.
Βασίλης δίπλα, “πάτα το λίγο ακόμα”,
Τα φώτα μας τυφλώνουν, έρχεται η ανηφόρα.
Μια στροφή, μετά τίποτα — σκοτάδι,
Και ξύπνησα μόνος, με αίμα στα χέρια, στο χάδι.
---
[Hook – Εκρηκτικό, επικό ρεφρέν]
Μόνο εγώ ζωντανός,
Φίλε, ο κόσμος πάγωσε.
Όλοι φύγαν στο φως,
Μα εγώ… δεν χάθηκα.
Μες στη στάχτη, μες στη φωτιά,
Τ’ όνομά σας κουβαλάω.
Για τον Νεκτάριο, τον Ήθαν, τον Βασίλη —
Ζω, γιατί έπρεπε να ζω!
---
[Verse 2]
Άνοιξα τα μάτια, ουρλιάζει η σιωπή,
Το μέταλλο καίει, κι η ψυχή μου πονεί.
“Θανάση φύγε!” — η φωνή στο κεφάλι,
Μα τα πόδια βαριά, το αίμα δε σταματάει.
Φώναξα τα ονόματα, μα κανείς δεν μ’ άκουσε,
Κι ο χρόνος σαν εφιάλτης με περικύκλωσε.
Έσφιξα τη γροθιά μου, “όχι έτσι δεν τελειώνει”,
Αν πέσατε εσείς, εγώ θα γίνω η φωνή που μένει μόνη.
---
[Hook – δυνατότερο, με κιθάρες]
Μόνο εγώ ζωντανός,
Φίλε, ο κόσμος πάγωσε.
Όλοι φύγαν στο φως,
Μα εγώ… δεν χάθηκα.
Μες στη στάχτη, μες στη φωτιά,
Τ’ όνομά σας κουβαλάω.
Για τον Νεκτάριο, τον Ήθαν, τον Βασίλη —
Ζω, γιατί έπρεπε να ζω!
---
[Bridge – αργό, συναισθηματικό]
Κι αν η ζωή μ’ άφησε μόνο,
Εγώ δε λυγίζω, δε γονατίζω.
Θα προχωράω, μέχρι να ξαναδώ
Τα πρόσωπά σας στ’ όνειρό μου.
---
[Final Verse – Επικό κλείσιμο]
Ο ήλιος ανέτειλε, μα εγώ δεν γελώ,
Έχω μέσα μου φλόγα, κι αυτή δε σβήνω εγώ.
Δεν πέθανα — αναγεννήθηκα,
Από στάχτες και δάκρυα πλάστηκα.
Ο δρόμος συνεχίζει, κι εγώ περπατώ,
Με τα φαντάσματα πίσω μου, πάντα εδώ.
Ο Θανάσης δεν πέθανε, έγινε θρύλος,
Μόνος ζωντανός — μα με καρδιά τετράδιπλη.
---
[Outro – χαμηλά, με ηχώ]
Νεκτάριος…
Ήθαν…
Βασίλης…
Είστε ακόμα εδώ.
Κι όσο ζω… δε θα σας ξεχάσω.