Kadınım

Bahçeli’nin sokaklarında bir başıma kaldım,

Gözlerimde yaş değil, senin adın aktı Nagehan.

Aşk dedin, sevgi dedin, sonra çekip gittin,

Kızılay’ın metrosunda üşüdü yalnızlığım.

Kadınım, Ankara soğuk ama yokluğun daha beter,

Keçiören dutluk dolmuş durağında beklerim belki dönersin diye bir gün eğer.

Nagehan, sen gidince yıkıldı içimde hayat,

Aşk dedim sana, sevgi dedim… sen ise bana veda.

Anıtkabir yolunda el ele yürürken öperdim seni

Bahçeli’den Kızılay’a kadar kucağımda taşırdım seni

Ne yaptıysam olmadı, içimdeki yangın sönmedi,

Nagehan, sensiz geçen her anım ölüm gibi

Kadınım, Ankara soğuk ama yokluğun daha beter,

Keçiören dolmuş durağında beklerim belki dönersin diye bir gün eğer.

Nagehan, sen gidince yıkıldı içimde hayat,

Aşk dedim sana, sevgi dedim… sen ise bana veda.

Eğer bir gün dönersen, Ankara’ya yaz gelir,

Dönmezsen de ne fayda… yüreğimde kış bitmez Nagehan.

Seni seviyorum son nefesime kadar seveceğim ve böyle öleceğim