[verse 1]
Gittin ya… kapı bile çarpmadı ardından,
Sanki hiç yaşanmamışız… öyle yarım kaldım
Sustum, içimde fırtına büyürken,
Sen başka kolların sıcağına kaçtın
[Nakarat tiz sesle bağırarak]
YETMİYOR BU VEDA, DUY BENİ artık!
SUSMA! SÖYLE! KİME OLDU BU yazık?
KALBİME GÖMDÜĞÜN O SON SÖZ VAR YA…
PARAMPARÇA ETTİ BE! BÖYLE Mİ OLUR AYRILIK?
[Verse 2]
Gün oldu unuturum sandım, meğer yalanmış…
Seni silmek bir ömür sürermiş, anla artık!
Kalbimde bıraktığın boşluk konuşuyor:
“Bu hikâyeye böyle bitiş yakışmaz yazık!”
[Nakarat yüksek tiz sesle]
YETMİYOR BU VEDA, DUY BENİ artık!
SUSMA! SÖYLE! KİME OLDU BU yazık?
KALBİME GÖMDÜĞÜN O SON SÖZ VAR YA…
PARAMPARÇA ETTİ BE! BÖYLE Mİ OLUR AYRILIK?
YETMİYOR BU VEDA, DUY BENİ artık!
SUSMA! SÖYLE! KİME OLDU BU yazık?
KALBİME GÖMDÜĞÜN O SON SÖZ VAR YA…
PARAMPARÇA ETTİ BE! BÖYLE Mİ OLUR AYRILIK?