Deniz Kadını

m

Ah, tenin derdime derman,

Üstünde baş döndürücü endam.

Geceden itibaren inler sancı,

Güneş doğar, yangın başlar.

Kaşların nişan, gözlerin avcı.

Gölgen acımasızca düşer ardıma,

Baskın gibi hücumda edersin.

Görünmez zincirler vurup gidersin,

Sızlar gönlüm, teslim olurken kokuna.

Abluka altında çaresizim,

Bazen isminin adıdır ilgisizlik.

İşte öyle, sensizlik ile başlar,

Gülmeden erkencidir kışlar.

Gül yüreğimde mavi mavi gül,

Tomurcuklanır elinde, açar sümbül.

Siler, atar tek kalemde çaresizliği,

Dilinde sahne alır, kelamına bülbül.

Deniz kızı,

Hükmün aklımı zapt alır,

Çocuk gibi önünde uslanır.

Gözlerin silahtır, sözlerin ok,

Akla, nokta atış saplanıp kalır.

Ahir’i gizlenir şiirin ilinde,

Sonsuzluk şairinin mahlasıdır.

Serçe parmağı bile bir dünya,

Gene de uslanmaz ve sızlanmaz.

Hapse düşer deniz kadını elinde.

Ah, şiirlerde yüzen kadın,

Tenin cennetin meyvesidir,

Şehvetli, kutsal, ham sevgidir,

Ve bil: Ahir’i aşkının dengidir.