(Verse 1)
Yine bir nefes, ciğerimde dumanın izi
Dört duvara hapsolmuş, kaybolmuş benliğimin fısıltısı
Bu şehrin gürültüsü, içimde kopan tufan
Her bakışımda geçmiş, her adımım bir imtihan.
Kapılar kapanır üstüme, ruhum dar bir labirent
Sokak lambaları tanık, sessizliğime bizzat.
Hatıralar deşer durur, eski bir yara gibi
Bu ağır atmosferde, arar dururum kendimi.
(Nakarat)
Gece yarısı, bu benim ruhumun veda busesi
Kaybolmuş yıldızların, gökyüzündeki serzenişi.
Sözlerim buzdan kılıç, keser atar karanlığı
Bu puslu aynada, bulurum belki yarınımı.
(Verse 2)
Gözlerim yorgun, altlarında bitmişlik izi
Umutlarımı çaldılar, çaresizliğim baki.
Kaldırımlar şahit, kaç gece geçti üstünden
Her sigara dumanında, bir hayal silindi gönlümden.
Dostluklar eskidi, yüzler maskenin ardında
Yalnızlık büyür durur, ruhumda bir zırh kıvamında.
Hayat bir sınavdı, ben hep düşük aldım belki
Ama düşsem de kalktım, bu ruhumdaki dirayet belki.
(Nakarat)
Gece yarısı, bu benim ruhumun veda busesi
Kaybolmuş yıldızların, gökyüzündeki serzenişi.
Sözlerim buzdan kılıç, keser atar karanlığı
Bu puslu aynada, bulurum belki yarınımı.
(Bridge)
Karanlık çöker üzerime, soğuk bir titreme sarar
Fısıltılar boğar beni, ruhum feryatla ağlar.
Nefes alırım zorlukla, her solukta bir isyan
Bu düzenin içinde, yalnızım, sensizim ey insan!
(Outro)
Bu benim ritmim, kalbimin atışıyla bir
Uzak bir melodi, içimde dönen bir devir.
Sözlerim yankılanır, boşluğun derinliğinde
Bu benim öyküm, kaybolmuş bir şehirde.