Bu gece veda busesi

(Verse 1)

Yine bir nefes, ciğerimde dumanın izi

Dört duvara hapsolmuş, kaybolmuş benliğimin fısıltısı

Bu şehrin gürültüsü, içimde kopan tufan

Her bakışımda geçmiş, her adımım bir imtihan.

Kapılar kapanır üstüme, ruhum dar bir labirent

Sokak lambaları tanık, sessizliğime bizzat.

Hatıralar deşer durur, eski bir yara gibi

Bu ağır atmosferde, arar dururum kendimi.

(Nakarat)

Gece yarısı, bu benim ruhumun veda busesi

Kaybolmuş yıldızların, gökyüzündeki serzenişi.

Sözlerim buzdan kılıç, keser atar karanlığı

Bu puslu aynada, bulurum belki yarınımı.

(Verse 2)

Gözlerim yorgun, altlarında bitmişlik izi

Umutlarımı çaldılar, çaresizliğim baki.

Kaldırımlar şahit, kaç gece geçti üstünden

Her sigara dumanında, bir hayal silindi gönlümden.

Dostluklar eskidi, yüzler maskenin ardında

Yalnızlık büyür durur, ruhumda bir zırh kıvamında.

Hayat bir sınavdı, ben hep düşük aldım belki

Ama düşsem de kalktım, bu ruhumdaki dirayet belki.

(Nakarat)

Gece yarısı, bu benim ruhumun veda busesi

Kaybolmuş yıldızların, gökyüzündeki serzenişi.

Sözlerim buzdan kılıç, keser atar karanlığı

Bu puslu aynada, bulurum belki yarınımı.

(Bridge)

Karanlık çöker üzerime, soğuk bir titreme sarar

Fısıltılar boğar beni, ruhum feryatla ağlar.

Nefes alırım zorlukla, her solukta bir isyan

Bu düzenin içinde, yalnızım, sensizim ey insan!

(Outro)

Bu benim ritmim, kalbimin atışıyla bir

Uzak bir melodi, içimde dönen bir devir.

Sözlerim yankılanır, boşluğun derinliğinde

Bu benim öyküm, kaybolmuş bir şehirde.