Aşkım paradoksu

Güneş bir bıçak gibi sızdı karanlığa,

Gözüm takıldı o an, en parlak ışıltına.

Kalbimde bir beat, sanki davul çalıyor,

O an dünya sustu, sadece sen kalıyor.

Gözlerin bir labirent, kayboldum derinde,

Her bir bakışın bir ayet, kazınmış zihnime.

Sessizliğin bomba gibi, patladı içimde,

Her nefesin bir nefes, sanki yeniden doğdum seninle.

Zaman bir nehir aktı, sensizliği yontarak,

Hatıralar bir orman, içimde kök salarak,

Bekleyiş bir zehir, damla damla işledi kanıma,

Umut bir kelebek, kondu usulca omzuma.

Feryatlarım yankısız kaldı bu kentte,

Suskunluğum büyüdü derin bir bentte,

Kalbim bir bilinmez, saklı bir sandıkta,

Sevgim bir tufan, boğulur ayette.