Chephalaspis (Irish Version)

I sean-aimsir, nuair a bhíodh fathaigh ag fánaíocht,

An bhfuil siad tar éis snámh trí uiscí ina nochtar scéalta,

le buille croí macallaí ó am atá imithe i léig,

áit ar fhás chéad chomharthaí na beatha,

iarsma ama ársa agus dána.

Trí na blianta, i ndoimhneacht an uisce, maireann d'oidhreacht, mo shin-seanathair ceithre huaire dílis.

A cloigeann sciath, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Agus artrapóid ag damhsa le crúba ardaithe,

Pterigotus agus Scairp an Tóinn ag féasta ar do chuid inní,

I n-armúr ársa tugann tú aghaidh orthu,

I mbaic na n-uiscí nochtann do mhisneach.

Tá seanscéal ann faoi iasc chomh cróga sin,

buacach agus rathúil, a thugann an bua leis.

A cloigeann sciath, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Faoi na réaltaí, de réir mar a leathnaíonn an oíche, insítear scéalta a chrógachta go grámhar,

ó chogarnaí na seanóirí go dtí na finscéalta a tugadh anuas...

A cloigeann sciath, éirigh go hard,

Le croí toirneach agus spiorad eitilte,

I bhfianaise trialacha ní lúbfaimid,

Le chéile buaimid, seasfaimid go dtí an deireadh.

Mar sin máirseálaimid lenár gcinn ard,

cloigeann sciath, cuimhnímid ort.