Unuttum gibi davranıyorum, ama içim kanıyor hâlâ,
Sesin yankı olur gecede, her adımda ağlar duvarlar.
Yüzüm gülüyor sanıyorlar, ama içim paramparça,
Kendimle bile küsüm artık, dönsen bile fayda var mı?
Karanlık odalarda kayboldu gülüşüm,
Bir ben bilirim içimdeki gürültüyü.
Kalbim hep sahte gülüşlere mecbur,
Sustum yine, belki de en doğrusu bu.
Bir fotoğraf, bir anı, bir nefes kaldı,
Her şey yandı, kül oldu, seninle battı.
Zaman geçmiyor, ben mi donup kaldım?
Kalbim hâlâ seni arar, inadla, yanlışla.
Unuttum gibi davranıyorum, ama içim kanıyor hâlâ,
Sesin yankı olur gecede, her adımda ağlar duvarlar.
Yüzüm gülüyor sanıyorlar, ama içim paramparça,
Kendimle bile küsüm artık, dönsen bile fayda var mı?
Kapat perdeleri, ışık girmesin,
Bu oda bana mezar gibi sessiz.
Bir “git” dedin, ben hâlâ oradayım,
Adın dudaklarımda, hâlâ... yanıyorum sessiz