BALANACAN KUMUSTA

BALANACAN, KUMUSTA?

Yo! Yo!

Balanacan... kumusta?

Hindi kita malilimutan!

Diyan ako lumaki, diyan ako tumibay,

Sa bawat kalsada, bawat ngiti ng buhay.

Amoy ng dagat, hangin na sariwa,

Kahit saan mapunta, ikaw pa rin ang una.

Maraming lugar ang aking napuntahan,

Pero ikaw pa rin ang tunay kong tahanan.

Kapag pagod na ang isip at damdamin,

Pangalan mo lang, sapat nang pahinga sa akin.

Balanacan, kumusta ka na?

Nandito pa rin ba ang tropa sa kalsada?

Kumusta ang mga ngiti at kwentuhan?

Miss na miss ko ang ating samahan.

Balang araw uuwi rin ako,

Bitbit ang pangarap na pinaglaban ko.

Sa ilalim ng araw, sama-samang tawanan,

Walang mayaman, walang iiwanan.

Doon ko natutunan ang tunay na respeto,

At ang pagmamahal sa sariling baryo.

Hindi mahalaga kung gaano kalayo,

Ang puso ko'y laging bumabalik sa inyo.

Kapag narinig n'yo ang awit kong ito,

Alam n'yo nang hindi ko kayo kinalimutan.

Balanacan, kumusta ka na?

Mahal pa rin kita hanggang ngayon at bukas pa.

Ikaw ang ugat, ikaw ang lakas,

Ikaw ang tahanang hindi kumukupas.

Balanacan... hintayin mo lang...

Babalik din ang anak mong lumaban!