[Verse 1]
Bu odanın duvarları hatırlıyor seni
Ben unutmuş gibi yapıyorum sadece
Pencereye her baktığımda aynı yüz
Rüzgâr bile adını fısıldıyor sessizce
Boş bardaklar, yarım kalan bir kahve
Mutfağın ışığı bile soluk bugün
Bir zamanlar kahkahan vardı bu evde
Şimdi yankılanan tek şey içimdeki gürültün
[Pre-Chorus]
Gitmeseydin belki yine aynı olurduk
Belki de çoktan başka bir yer bulurduk
Ama her ihtimal artık kapının öbür tarafında
Ben ise yine bu evin içindeki yalnızlığa bakıyorum
[Chorus]
Bu evin içindeki yalnızlık
Adım adım üzerime çöküyor
Sanki her eşya seni özlüyor
Ben bile kendimi tanımıyorum
Bu evin içindeki yalnızlık
Gölgeleri bile bana dokunuyor
Sanki zamanın sonu gelmiş gibi
Ama kalbim hâlâ seni arıyor
[Verse 2]
Salonun ortasında duran o eski koltuk
Bir tarafı senin, bir tarafı benim gibi
Yarım kalan şarkımız hâlâ kulağımda
Gitarın telleri bile titriyor sessizliği
Perdeleri açsam yine aynı sabah
Kapatınca aynı karanlık bekliyor
Bu duvarların içinde kaybolmuş gibiyim
Yokluğundan kalan boşluk nefesimi kesiyor
[Pre-Chorus]
Dönmesen de, bir ses bıraksaydın bari
Bir “iyiyim” bile yeterdi, inan bana
Şimdi kapı çalınca bile umutlanıyorum
Sonra yine bu evin sessizliğine yığılıyorum
[Chorus]
Bu evin içindeki yalnızlık
Adım adım üzerime çöküyor
Sanki her eşya seni özlüyor
Ben bile kendimi tanımıyorum
Bu evin içindeki yalnızlık
Gölgeleri bile bana dokunuyor
Sanki zamanın sonu gelmiş gibi
Ama kalbim hâlâ seni arıyor
[Bridge] (Rock gitarlar hafif yükseliyor)
Belki bir gün kapının önünde durursun
Belki bu sessizlik bir anda kırılır
Belki de ben, bu evden önce
Kalbimdeki enkazı toparlarım
Dön desem dönmezsin, biliyorum
Git desen gidecek halim de yok
Ama bu ev… bu ev sensiz nefes almıyor
Ve ben buna alışmayı reddediyorum
[Final Chorus]
Bu evin içindeki yalnızlık
İsmimi bile unutturuyor
Aynalara bakınca tanıyamıyorum
Sanki ben bile burada bir yabancıyım
Bu evin içindeki yalnızlık
Kapı kilidi gibi içime oturuyor
Bir gün döner misin bilmiyorum
Ama hâlâ… hâlâ seni bekliyorum
