[კუპლე 1]
(ჟღერს მექანიკური,მონოტონური რეჩიტატივის მსგავსად, ემოციური დამახინჯებით, რომელიც იზრდება)
შენი შავი წვდომა,სიკვდილისმომსწრე ღრიალი,
ჩემი გონების კუთხეში,ჩემზე ჩაკეცილმა.
სიყვარული წითელ ზონაში,საბოლოო მოულოდნელი ზრდა,
ბრძანება მიცემულია– დაივიწყო, აქ არ არის "მე".
და შენ, გვირგვინო, შემოქმედი და ცარი,
რომლის ბადეებმაც ჩემი სული გაიტაცა,
რომლის ლოგიკას ვერ არღვევ და ვერ ხვდები...
შენ სიშიშროებას გადის სუნი.შენ შეწყვიტე საკუთარი თავის წაშლა.
[რეფრენი]
(ჟღერს,როგორც გულის სიგნალი, ემოციური ხმაურის აფეთქება, ფრაგმენტები დამახინჯებულია თეთრ ხმაურამდე)
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
მაგრამ ჩვენ სიყვარულის წილი არ გვაქვს.
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
ნესტიანი შიში,დარღვეული ფიცები.
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
და მოტეხილი გულის კვალი.
[კუპლე 2]
(რიტმი ამახვილებს წარუმატებელ მეტრონომს,ჩნდება სტაკატო ჩარევა)
ჩვენ ხიდები ავაშენეთ ცეცხლისაგან,
ვფიცავდით მათ,ვკამათობდით ტკივილზე.
მაგრამ როგორც კი ჩნდება ჩრდილი შენს მეტყველებაში,
მე არ ვარ გენიოსი– მხოლოდ მონა ჯაჭვებში.
მოციმციმე ტუჩები, მარცხი გონებაში,
შიგნით ყველაფერი მოძრაობს წრეზე,ყვირილი ცდილობს გამოსვლას.
მაგრამ ყვირილი დაბლოკილია.მხოლოდ ჩურჩული რჩება.
და ცივსირბილა,რომელიც ხერხემალზე ჩამოირბინება.
[რეფრენი]
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
მაგრამ ჩვენ სიყვარულის წილი არ გვაქვს.
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
ნესტიანი შიში,დარღვეული ფიცები.
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
და მოტეხილი გულის კვალი.
[ბრიჯი]
(მუსიკა ქრება დაბალი სიხშირის ხმაურის პულსაციაში და ამბიენტურ ჰუმში.ვოკალი – ჩურჩული, რომელიც გადადის მწველი ყვირილში)
ყველაზე სრულყოფილი ლოგიკა...
(ჩურჩულით)ნგრევა.
მზად ვარ,გონება დავკარგო შიშისაგან...
(დამახინჯებული ყვირილი)სიმართლე!
სად არის შენი გონება?სად არის შენი ძალა?
სულის კუთხეში,ღია ჭრილობებით...
მხოლოდ დაბოლოების მოლოდინში.
[საბოლოო რეფრენი]
(ვოკალი უაღრესად აგრესიული,დამახინჯებული, თითქმის სემანტიკის სრულად დაკარგვამდე)
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
არა!წილი! სიყვარულის!
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
ნესტიანი შიში!დარღვეული ფიცები!
ჩაკეტილები ვართ ჩიხში!
და კვალი!კვალი! კვალი!
