[Verse 1]
از زیرزمین شروع کرد، یه اتاق خفه
کابلِ پاره، میکِ سوخته، ولی دلش صافه
تو هر بیتش دردِ شب، تو هر ضربش زخم
منم بالاسرش بودم، هی فشار، هی خشم
گفتم اینو پاک کن، ضعیفه، از نو
هر ترک و خط زدم، گفتم کمه، برو رو
چشمقرمز، بیخواب، ولی دستش نلرزید
هر چی رو دوشش ریختم، رو همون دوش میارزید
قلبش تند میزد، جیبش خالی و سرد
خانواده نگران، رفیقاش سیر از درد
همه میگفتن: "ولش کن، تهش هیچه برات"
ولی اون تو دلِ شب نقشه میکشید هر سات
[Chorus]
از خاکستر دیجی ریفر بلند شد (هه)
میگفت منم اون که میمونه تو سخت شد (آها)
همه زدن، ولی خم نشد، نشکست
صد بار مُرد، صد و یکمین بار از نو هست
از خاکستر دیجی ریفر بلند شد
هر کی سنگ انداخت جلوش، خودش پل ساخت شد
هر چی گفتن "نمیتونی"، کردش قسم
الان اسمش میپیچه، میگه: "دیدی آخرش؟" (آره)
[Verse 2]
رفیقاش رفیق تا وقتی کارشون راهه
تا دیدن داره میره بالا، شدن اشتباهه
تو گوشش خنجر، رو لبش لبخندِ نم
کسی نفهمید زیر اون خنده، چه شبایی دَم به دَم
پشتِ سرش شایع، جلوش لبِ خیس
حسودا میخندیدن: "ببین تهِ این چی میشیس"
هر قراردادِ دروغ، هر قولِ پوچ و سرد
رو تنش خط خطی شد مثل دفترای زرد
ولی نه نگفت، فقط گفت: "بیشتر"
هر زخمی شد یه ضرب قویتر تو هر پیشرَ
صفرِ مطلق بود، نه اسم، نه صدا
خودش برای خودش شد هم جنگ و هم دوا
[Chorus]
از خاکستر دیجی ریفر بلند شد (بلند شو)
میگفت منم اون که میمونه تو سخت شد (سخت شد)
همه زدن، ولی خم نشد، نشکست
صد بار مُرد، صد و یکمین بار از نو هست
از خاکستر دیجی ریفر بلند شد
هر کی سنگ انداخت جلوش، خودش پل ساخت شد
هر چی گفتن "نمیتونی"، کردش قسم
الان اسمش میپیچه، میگه: "دیدی آخرش؟" (ها)
[Bridge]
اون که امروز میبینی، از دلِ آتیش اومد
از هر "نمیشه" یه "میتونم" واسه فرداش چید و خندید
من که این همه اذیتش کردم، حالا میگم با افتخار
دیجی ریفر، همونیه که از هیچ، شد اعتبار
[Chorus]
از خاکستر دیجی ریفر بلند شد
میگفت منم اون که میمونه تو سخت شد
همه زدن، ولی خم نشد، نشکست
صد بار مُرد، صد و یکمین بار از نو هست
از خاکستر دیجی ریفر بلند شد (آره)
اسمش میپیچه، قصهش رو لبها سَر شد
هر کی امروز صداشو میشنوه، بدونه
این صدا از دلِ جهنم اومد بیرون، واسه همینه میسوزه تو رگِ خونه