Binuksan ang lumang baul ng ating nakaraan
Nahanap ang litratong kupas na ang kulay at laan.
Doon sa ilalim ng puno, tayo’y magkahawak-kamay
Walang kamalay-malay sa mundong naghihintay.
[Verse 2]
Naaalala mo pa ba ang amoy ng ulan sa kalsada?
Nung hinatid kita pauwi, kahit malayo’y ‘di alintana.
Bawat kanto’y naging saksi sa ating mga tawa
Mga pangakong akala natin ay hindi kailanman mawawala.
[Pre-Chorus]
Kay bilis tumakbo ng mga oras at panahon
Ngunit ang puso’y tila nakakulong pa rin sa noon.
[Chorus]
Ang alaala ng kahapon ay aking yaman
Baon ko sa bawat hakbang, saan man mapadpad ang daan.
Kahit tayo’y magkalayo, kahit iba na ang kasama
Ang tamis ng ating "tayo" ay hinding-hindi mabubura.
Salamat sa kwentong minsan nating isinulat
Sa libro ng aking buhay, ikaw ang pinakamagandang pamagat.
[Bridge]
Minsan ay napapangiti, minsan ay may luhang sisilip
Tuwing ikaw ang dinadalaw sa aking mga panaginip.
Hindi man maibabalik ang bawat sandali
Sapat na ang malamang minsan ay naging atin ang mundong munti.
[Chorus]
Ang alaala ng kahapon ay aking yaman
Baon ko sa bawat hakbang, saan man mapadpad ang daan.
Kahit tayo’y magkalayo, kahit iba na ang kasama
Ang tamis ng ating "tayo" ay hinding-hindi mabubura.
Salamat sa kwentong minsan nating isinulat
Sa libro ng aking buhay, ikaw ang pinakamagandang pamagat.
[Outro]
Litrato ng kahapon...
Itatago sa puso, habang buhay.
Salamat... sa ating kahapon.