Verse 1]
Iniwan mong bukas ang pinto ng aking buhay
Sabi mo noon, ikaw ang magbibigay ng kulay
Pero bakit ang iniwan mo lang ay mga bakas?
Ng mga pangakong napako, at pag-ibig na kumupas.
[Verse 2]
Tinitignan ang bawat sulok ng ating silid
Naririnig pa ang boses mo, sa bawat paligid
Ngunit pagmulat ng mata, hangin lang ang kayakap
Isang malaking pagkakamali, ang sa iyo ay nangarap.
[Pre-Chorus]
Walang pasabi, walang paalam
Para akong nalunod sa gitna ng alam.
Bakit kailangang maglaho na parang bula?
Habang ako’y naiwan, lunod sa mga luha.
[Chorus]
Sana’y hindi na lang kita nakilala
Sana’y hindi na lang nagtiwala sa ‘yong mga mata
Ang daling sabihing "mahal kita" sa simula
Pero ang hirap hanapin ng sagot sa "bakit ka nawala?"
Pinatay mo ang apoy, iniwan mo ang abo
Ngayon ay ligaw sa mundo, dahil kinuha mo ang aking "tayo."
[Bridge]
Minsan gusto kitang isumpa, minsan gusto kitang hanapin
Pero ano pa ba ang saysay ng pagsusumamo sa hangin?
Kung ang puso mo ay matagal nang wala sa akin...
Matagal mo na pala akong binitawan, bago mo pa aminin.
[Chorus]
Sana’y hindi na lang kita nakilala
Sana’y hindi na lang nagtiwala sa ‘yong mga mata
Ang daling sabihing "mahal kita" sa simula
Pero ang hirap hanapin ng sagot sa "bakit ka nawala?"
Pinatay mo ang apoy, iniwan mo ang abo
Ngayon ay ligaw sa mundo, dahil kinuha mo ang aking "tayo."
[Outro]
Hihinto na ang pag-abang sa iyong pagbabalik.
Ang huling bakas mo... ay ang sakit na sobrang tindi.
Paalam na... sa ating hindi natapos na kuwento.