Το σίδερο λύγισε 1

«Ακούστε να δείτε τι παθαίνει ο άντρας...Εκεί που λες "δεν λυγίζω με τίποτα",έρχεται μια ματιά... και γίνεσαι παιδάκι!

Πάμε!»

Ήμουν ο τύπος που δεν έδινε λογαριασμό,με την καρδιά μου κλειδωμένη σε γκρεμό.«Ατσαλένιος» με φωνάζαν, βράχος, λογικός,στα αισθηματικά μου πάντα αρχηγός.Μα όλα αλλάξανε μια νύχτα ξαφνικά,όταν σε είδα να περνάς στα σκοτεινά!

Πόσο άντρας ήμουν, Θεέ μου, ο σκληρός,κι όμως έγινα παιδάκι, ένας μικρός!Μια παγωμένη και κλειστή καρδιά,τη μαλάκωσες με μια σου μόνο ματιά!Στο δρόμο σε πετυχαίνω, στα κλαμπ, στα μπουζούκια γυρνώ,παντού το δικό σου το βλέμμα, παντού εσένα ζητώ!Κι εσύ προσπερνάς, ούτε καν με κοιτάς,τον μεγάλο τον μάγκα με το βλέμμα σκορπάς!

Τώρα στους δρόμους τρέχω σαν τον τρελό,ψάχνω στα μπαρ ένα σου νεύμα να βρω.Όπου κι αν πάω, είσαι μπροστά μου εσύ,να χορεύεις, να ανάβεις όλη την πίστα μαζί!Σου πετάω λουλούδια, σου κάνω ολόκληρο σκηνικό,τραπέζια σπάω, μα εσύ δεν γυρίζεις κι ας καίγομαι εγώ!

Πόσο άντρας ήμουν, Θεέ μου, ο σκληρός,κι όμως έγινα παιδάκι, ένας μικρός!Μια παγωμένη και κλειστή καρδιά,τη μαλάκωσες με μια σου μόνο ματιά!Στο δρόμο σε πετυχαίνω, στα κλαμπ, στα μπουζούκια γυρνώ,παντού το δικό σου το βλέμμα, παντού εσένα ζητώ!Κι εσύ προσπερνάς, ούτε καν με κοιτάς,τον μεγάλο τον μάγκα με το βλέμμα σκορπάς!

Έσπασες τους κανόνες, μου πήρες το μυαλό,από βράχος έγινα ένα κύμα στο γιαλό!Κάνε ένα βήμα, γύρνα να με δεις…

...έναν τέτοιο έρωτα πού θα ξαναβρεις;

Πόσο άντρας ήμουν, Θεέ μου, ο σκληρός,κι όμως έγινα παιδάκι, ένας μικρός!Μια παγωμένη και κλειστή καρδιά,τη μαλάκωσες με μια σου μόνο ματιά!Στο δρόμο σε πετυχαίνω, στα κλαμπ, στα μπουζούκια γυρνώ,παντού το δικό σου το βλέμμα, παντού εσένα ζητώ!Κι εσύ προσπερνάς, ούτε καν με κοιτάς,τον μεγάλο τον μάγκα με το βλέμμα σκορπάς!

Ούτε καν με κοιτάς...Μα πού θα πάει, θα γυρίσεις!