Solan benim

Intro:

Bana kendimden özür dileten kadın…

Sen gül… çünkü ben artık gülmeyi unuttum.

Verse 1:

Ne zaman kalbimi anlatsam, dilimde senin izlerin,

Sanki hep içimde bir şey eksik—senin bıraktığın sessizlik.

Ağır geliyor sustukların,

Ben kendimi tamir ederken sen hep gideni oynadın.

Pre-Chorus:

Bir gün dönersin sandım… dönmedin.

Bir gün görürsün sandım… görmedin.

Ben her karanlığına razıyken

Sen beni bile görmezden geldin.

Nakarat:

Bana kendimden özür dileten kadın,

Sen gül artık… benimkiler çoktan soldu zaten.

Karanlığımın mimarı sensin, ışık ol da bak

Ben sönerim…

Sönerim ve dönerim toprağa senden sonra sessizce.

Verse 2:

Kaç kere içimdeki enkazdan seni topladım,

Sen kaç kere beni bırakıp kendi yalnızlığına sarıldın?

İnan, alıştım artık canımın acımasına,

Bir tek senin adın hâlâ kalbimde yer bulur,

Gerisi yalan, gerisi kumdan duvar.

Pre-Chorus:

Söyle, değdi mi bizi yakıp kaçmana?

Ben yanarken sen hiç tutuşmadın ama…

Hiç fark etmez, çünkü ben seni sevdim

Ve bu benim en büyük yenilgim.

Nakarat:

Bana kendimden özür dileten kadın,

Sen gül artık… benimkiler çoktan soldu zaten.

Karanlığımın mimarı sensin, ışık ol da bak

Ben sönerim…

Sönerim ve dönerim toprağa senden sonra sessizce.

Outro:

Son bir defa bak bana…

Belki de bu kadar kırık olmamın tek sebebi sensin.

Ama yine de…

Sana rağmen değil,

Sırf senin için dönerim toprağa.