Kara saplı bıçak

Her sabah uyanırım,

aynı gökyüzü, aynı yara,

dizlerimde bir ağırlık

kalbimde paramparça bir dua.

Ayrılığın yükü sırtımda

dağdan ağır,

gözlerimde puslu bir deniz

kıyısında yanan hatıralar.

Her gün bin defa ölürüm

sesim boğulur sessizliğe,

adını fısıldayan rüzgâr

bile kanar içimde.

Sırtımda kara saplı bir bıçak,

elim varmaz çekmeye

çünkü çeksem boşluğun

soğuk nefesi kalacak geriye.

Kırılmış bir zamanın içindeyim,

takvim yaprakları düşerken

ben eksiliyorum

sen büyüyorsun her satırımda.