Untitled

আহিচে আহিচে  

বৰদৈচিলা আহিচে

শিঙিমাৰীলৈ আহিচে

দেবদাৰুৱে মাতিচে

জোনাকৰ জুপুৰীত সাধু শুনাবলৈ

দহ আৰু এঘাৰ ছেপ্তেম্বৰত মাতিচে

পথৰ পথিকে ঘূৰি ঘুৰি চায়

আৰু কৈ যায়

আমাৰো সপোনে পূৰ্ণতা পায়

আশাৰ চাকিগচি জ্বলি ৰয়

পোহৰে পাতিব খেলা

হাঁহি আৰু আনন্দৰ ৰঙীন মেলা

বুকুৰ সেউজীয়া হৈ উমলিব মৃদুল ভুইয়া

দুভৰিৰ যাদু আৰু সুৰৰ মূৰ্চনাৰে মুহিব কাজল শৰ্মা

যোগেশ কাশ্যপৰ সংলাপত উজলি উঠিব ৰঙাকৈ দুপৰীয়া এটা

আহিচে আহিচে বৰদৈচিলা িয়েটাৰ আহিছে

অপেক্ষাৰ কুঁৱলী ফালি

একে একে দুই হৈ

শিঙিমাৰিলৈ আহিচে

অভিমানত মৰি যাম তোৰ বাবে

দফা তিনিশ দুই

সত্যমেৱ জয়তে

মানুহে মানুহ ভৰিব পদূলি

চৌপাশ উদুলিমুদুলি

সনাৰুফুলিয়া আৱেগৰ চকুপানী

ৰঙা নীলা আশাৰ ৰেঙনি

মৌ বৰষা হেঁপাহৰ গুণগুণনি

আহিচে আহিচে বৰদৈচিলা আহিচে

ইপাৰ শিপাৰ নেদেখা উছাহৰ উঠা নমা

সেউজীয়া হৃদয় আৰু সৰিয়হৰ হালধীয়া