Ty

Miasto nie śpi, a ja znowu sam,

Twoje imię tańczy w światłach bram.

W kieszeni cisza, w sercu szum,

Każdy krok prowadzi mnie znów tu.

Gdy gasną światła, widzę nas,

Bez masek, bez pytań, tylko strach.

Że jutro zniknie to, co jest,

Więc proszę — zostań chociaż dziś.

Zostań ze mną, kiedy noc ma głos,

Kiedy świat się kruszy pod stopą.

Chcę twoje dłonie — nie pytaj po co,

Bo miłość boli, ale daje dom.

Jeśli mam spłonąć, to tylko tu,

W twoich oczach, w tym jednym śnie.

Nie obiecuj nic — po prostu bądź,

Bo cała wieczność mieści się w tej chwili.

Twoje milczenie mówi mi więcej

Niż tysiąc słów pisanych w nerwach.

Znam twoje blizny, znam ten chłód,

A mimo wszystko ciągnie mnie znów.

Nie chcę jutra, nie chcę planów,

Tylko prawdy między nami.

Jeśli to błąd — niech trwa,

Niech ten moment wszystko ma.

Zostań ze mną, kiedy noc ma głos,

Kiedy świat się kruszy pod stopą.

Chcę twoje dłonie — nie pytaj po co,

Bo miłość boli, ale daje dom.

Jeśli mam spłonąć, to tylko tu,

W twoich oczach, w tym jednym śnie.

Nie obiecuj nic — po prostu bądź,

Bo cała wieczność mieści się w tej chwili.

Może jutro znów się zgubimy,

Może los nas rozdzieli w milczeniu.

Ale dziś, gdy bije serce mi,

Jesteś wszystkim, czego chcę.

Gdy nadejdzie świt i zgaśnie noc,

Zostanie echo naszych rąk.

Jeśli zapytasz, kim dla mnie jesteś —

Odpowiem szeptem: wszystko, co mam.