Sa gitna ng tahimik na sandali,
Gumuguhit ang oras ng paghilom muli.
Hindi laging tugma ang bawat salin,
Ngunit puwedeng magtagpo kung tulad ang hangarin.
Hindi sukatan ang perpektong anyo,
Kundi ang tibok nang sabay ang puso
Kung saan ang pagsuyo’y hindi sapilitan,
Kundi kusang loob, buo at pantay ang laban.
Kung ikaw ay magbigay, huwag sobra sa kaya,
Timbangin ang damdamin, wag hayaang magdusa.
Ang tunay na ugnayan ay hindi paligsahan,
Kundi salitan ng lakas at pagiging tapat.
May mga taong darating, may aalis din,
Hindi lahat ay mananatili sa ating paningin.
Ngunit ang pipiliing manatili’t makisalo,
Ay yaong may kapantay na pagsuyo.
Hindi kailangang marami ang kasama,
Ang ilang totoo’y sapat na sa saya
Sa maikling buhay na ito’y mahalaga,
Ang piling sandali at piling sinta.