Vers 1
Morgunn rís, ok hafit vaknar,
vindr fyllir segl mín hljótt.
Sólsteinn sýnir dulda sól,
þótt ský hylji himin blátt.
Ek leita eigi gull né veldi,
eigi frægð af blóði fædd.
Hrafn minn flýgr til ókunnra landa;
hjarta mitt fylgir hverri ferð.
Viðlag
Handan hafs, þar himinn mætir sæ,
þar liggr draumr minn enn.
Stjǫrnur vísa, sól leiðir,
vindr syngr nafn mitt heim.
Ek elti þann stað er engi nær,
ok sjóndeild flýr mér jafnan.
Því er ferðin sjálf mín auðr,
ok hafit kennir mér.
Vers 2
Ægir syngr með djúpum rómi,
Rán sér skip mitt fara hjá.
Ek óttask eigi langa nótt,
því stjǫrnur vaka yfir mér.
Hrafnar snúa eða halda áfram,
hvat sem örlög velja mér.
Hverr nýr dagr er nýr heimr,
hver alda nýtt undr ber.
Brú
Ef ek týnisk, þá í leit.
Ef ek lifi, vitrari verð.
Engi sér allan heiminn,
fyrr en hann fylgir sjónum sjálfum.
Lokatíð
Þá er hár mitt verðr sem mjöll,
ok hendr harðar af árum,
mun ek enn horfa til vesturs,
þar sem himinn kyssir sæ.
Því sjóndeild bíður ætíð,
ok hjarta mitt siglir enn.
────────