Vers 1
Skjǫldr minn rís í morgunljósi,
spjót mitt glóir rauðu dǫgg.
Ek geng eigi af hatri fram,
heldr með hug ok heiðri.
Nornir spunnu þráð minn forðum;
í dag skal hann reynask sannr.
Ef örlǫg kalla nafn mitt nú,
skal ek svara brosandi.
────────
Viðlag
Óðinn, sér þú hug minn fastan.
Freyja, tak þú hönd mína.
Huginn flýgr, Muninn fylgir;
hrafnar vísa mér leið.
Ef ek fell, þá fell ek syngjandi.
Ef ek stend, þá berjask enn.
Blóð mitt rennr sem rauðr á,
en sál mín ríðr til Valhallar.
────────
Vers 2
Járn syngr móti járni,
skildir bresta sem ís at váru.
Vindr berr merki hrafna hátt;
engi víkr, né heldr ek.
Augu mín sjá geira fljúga,
en ótti finnrat stað í brjósti.
Því betra er einn dagr með sæmd
en hundrað ár í skugga.
────────
Brú
Hverr andardráttur verðr hinn síðasti?
Engi veit fyrr en hann ferr.
En fjarska heyri ek hófa dyn,
ok vængi slá í stormi.
Valkyrjur koma.
────────
Lokatíð
Nú sé ek gullbjartan sal,
ok eld mikinn um bekki.
Bræðr ok systur rísa hlæjandi,
horn eru lypt til himins.
Ek kasta hjálmi síðast sinn,
en eigi af þreytu—af friði.
Í dag bar ek sverð.
Í kveld drekk ek í Valhǫllu.