Κουπλέ 1
Δυο χιλιάδες είκοσι τέσσερα, νύχτα βαριά,
Ολυμπιακός στον τελικό, καρδιά με καρδιά.
Στον πάγκο Μεντιλίμπαρ, βλέμμα φωτιά,
ξέρει πως η ιστορία γράφεται με μυαλό και καρδιά.
Φορτούνης αρχηγός, κρατάει το ρυθμό,
μπάλα στα πόδια του, μιλάει για τον λαό.
Ρέτσος πίσω βράχος, δε περνάει κανείς,
κι ο Τζολάκης στο τέρμα λέει «μέχρι εδώ θα ‘ρθεις».
Ρεφρέν
Ολυμπιακός Ευρώπη, γράφει ιστορία,
κόκκινο-άσπρο πάθος, καθαρή μαγεία.
Κι όταν έρθει η στιγμή, δε χωράει φόβος πια,
ένα γκολ, ένα όνομα, φωτιά στην καρδιά.
Κουπλέ 2 (Το ΓΚΟΛ)
Η φάση ξεκινάει, η ανάσα παγώνει,
η μπάλα ταξιδεύει, ο χρόνος λιώνει.
Κι εκεί πετάγεται ο Ελ Κααμπί σαν σκιά,
ένα άγγιγμα, δίχτυα, έκρηξη βαθιά.
Δεν ήταν απλά γκολ, ήταν λύτρωση βαριά,
ήταν χρόνια ολόκληρα σε μια κραυγή παιδιά.
Ο Πειραιάς τρελάθηκε, η Ευρώπη σιωπά,
γιατί ο Ελ Κααμπί την ιστορία σφραγίζει ξανά.
Ρεφρέν
Ένα γκολ στον τελικό, αιώνια στιγμή,
Ολυμπιακός πρωταθλητής, όλη η γη το ‘χει δει.
Απ’ το Φάληρο ακούστηκε μέχρι ψηλά,
το όνομα του θρύλου γράφτηκε ξανά.
Κουπλέ 3
Ποντένσε με μαγεία, σπάει κάθε γραμμή,
Ιμπόρα πολεμάει σαν να ‘ναι η τελευταία στιγμή.
Γιόβετιτς εμπειρία, μυαλό καθαρό,
όλοι μια γροθιά για το έμβλημα το ιερό.
Δεν ήταν ένας παίκτης, ήταν ομάδα ψυχή,
έντεκα στο χορτάρι και εκατομμύρια εκεί.
Και στο τέλος η κούπα σηκώνεται ψηλά,
με ονόματα γραμμένα με ιδρώτα και καρδιά.
Outro
Φορτούνης, Ελ Κααμπί, Τζολάκης φωνή,
Ρέτσος, Ποντένσε, ομάδα ζωή.
Δυο χιλιάδες είκοσι τέσσερα, χρονιά φωτιά,
Ολυμπιακός στην Ευρώπη, για πάντα ψηλά.