Mandy

Naalala ko pa ang lahat,

Ulan, kasinglamig ng yelo.

Anino ng isang lalaki,

Mukha sa bintana’y umiiyak sa gabi.

Gabi ay lumipas,

Umaga, parang karaniwang araw.

Masasayang tao, dinadaanan ako.

Sa kanilang mga mata,

May alaala akong nasilayan.

Hindi ko naisip

Kung gaano mo ’ko pinaligaya.

O Mandy,

Dumating ka at nagbigay nang walang kapalit,

Ngunit pinaalis kita.

O Mandy,

Hinalikan mo ’ko, huminto ako sa aking panginginig,

At kailangan kita ngayon.

O Mandy!

Nakatayo ako sa dulo ng oras,

Umalis ako noong pag-ibig ay akin.

Nahuli sa mundong kay hirap akyatin,

Luha’y nasa isipan, lahat walang kahulugan.

O Mandy,

Dumating ka at nagbigay nang walang kapalit,

Ngunit pinaalis kita.

O Mandy,

Hinalikan mo ’ko, huminto ako sa aking panginginig,

At kailangan kita ngayon.

O Mandy!

Panaginip ang kahapon,

Hinarap ang umaga.

Umiiyak sa simoy ng hangin,

Ang sakit ay tumatawag.

O Mandy,

Dumating ka at nagbigay nang walang kapalit,

Ngunit pinaalis kita.

O Mandy,

Hinalikan mo ako at napatigil sa panginginig,

At kailangan kita ngayon.

O Mandy,

Dumating ka at nagbigay nang walang kapalit,

Ngunit pinaalis kita.

O Mandy,

Hinalikan mo ako at napatigil sa panginginig,

At kailangan kita.