Nakarat :
Gözümüzden uzaklarda
Gönlümüzde bir zalim yar
Hasretinden öldüm bittim
Ölsem yatamam yalan dünyan
Bizler savaşırız onlar paylar
Kaybeden biz oluruz onlar kazanan
Adaletten yoksun dünyan bir yol vermez
Gitsen kaygan
Verse :
Savaştıkça yenildim belki böyle delirdim
Bi kazancım yoktu elde kalan benimdir
Yollar uzun, yordu beni hayat olmaz istediklerim, zamansa öyle geldiğiyle gitti bil
Elde kalan hatıralar, gözyaşımla aktı yıllar
Bikaç parça fotoğrafla, anılarda hafızalar
Öyle böyle yitip gider bir gün gençliğinden
Seçtiğin yol kaderinden geldiğin yer yaslı kollar
Belki bir gün diyemedin sevdiğine dönemeden
Bilemezler bu duyguyu
Yaşamadan göremeden
Onca şey yaşadık sefasını bilemeden
Anlamadığım bi tek şey var gittin bile bile neden ?
Sanki böyle olmasını ben bilerek istedim
Şartlar böyle koştu bana sarıyorken histeri
Senle iken göze aldım kaybetmenin risklerini
Üzmek için döneceksen artık dönme git geri
Yaşlandıkça yaşlanmışım ömrüm geçmiş dert kederle
Hayatımı karartan sen oldun ama renk verende
Gel deseydin bakardım inan ki tek bi emre
Kalmadı içimde senden aşktan yana tek bi zerre
Vardım sona artık kalmaz yaşanacak tek bişey
Kalbim almaz kimseleri getirmezler hiç neşe
Kazanmaksa zorlu bram kazandım eşe eşe
Kaybetmesi kolay hayat öğretir düşe düşe