Untitled

Her sabah adınla uyanırdım,

Şimdi sessiz bir oda kaldı.

Kahvem bile soğuyor sensiz,

Ellerim alışamadı.

Bir fotoğraf var elimde,

Yüzün silik, gülüşün eski.

Ne zaman baksam, içim yanar,

Sanki gitmemişsin gibi.

Sen yokken dünya eksik,

Her şey yarım, ben tam değilim.

Bir sokak lambası yanar gecede,

Altında seni bekler gibiyim.

Bir şarkı çalıyor uzaktan,

Senin sesine benziyor sanki.

Gözlerim doluyor yine,

Adını söyleyemem, hâlâ korkarım belki.

Sen yokken dünya eksik,

Kalbim susar, nefesim bile eksik.

Bir adım atsam düşerim,

Yokluğuna takılır her sesim.

Bir gün dönsen ne olurdu,

Bir gülüş versen, yeterdi bana.

Ama sen çoktan gitmişsin,

Ben hâlâ o ilk vedada