(intro) Luister goed naar deze verbale dissectie. Geen nuance, alleen de keiharde deconstructie van je waanbeeld. (Verse 1) Je propageert die LHBTIQ+ als een seculier decreet, Maar je ideologische geraamte is een brokkelige scheet. Het is een metastatische wildgroei van labels en van schijn, Een geraffineerd toneelstuk vol intellectueel venijn. Je deconstrueert de biologie, verkracht de nuchtere rede, Met dwingende letters die de waarheid wreed ontleden. Die plus is een zwart gat, een perverse vergaarbak voor kolder, Terwijl je de fundamenten van de logica wegsmijt op zolder. (Chorus) Ik spuug op die alfabet-terreur, die geforceerde collectieve dwang, Je LHBTIQ+-fetisj maakt de samenleving ziek en bang. Het is cerebrale obstructie, een walgelijk circus van pretentie, Ik breek je narratief af tot op de laatste rotte essentie. (Verse 2) Je vocabulaire is een wapen, een giftige injectie in de jeugd, Je vermomt je totale waanzin als een universele deugd. Elke letter is een tralie in een zelfgebouwde cel, Een dogmatische dwangbuis, een psychologisch kartel. Je eist validatie voor elke neurotische gril, Terwijl ik de feiten door je strot duw, rauw en kil. Het is een erosie van de norm, een esthetiek van het verval, Ik ben de dissonante stem in je hersengespoelde stal. (Chorus) Ik spuug op die alfabet-terreur, die geforceerde collectieve dwang, Je LHBTIQ+-fetisj maakt de samenleving ziek en bang. Het is cerebrale obstructie, een walgelijk circus van pretentie, Ik breek je narratief af tot op de laatste rotte essentie. (Bridge) Geen tolerantie voor je intolerante hysterie. Geen acceptatie van je semantische infectie. Je plus is nul. Je letters zijn leeg. Ik buig niet. Ik breek niet. Ik zwijg niet. (Verse 3) Je dwingt me tot participatie in je collectieve psychose, Maar ik weiger te slikken, je ideologie is een overdosis. De maatschappij splijt onder het gewicht van je fictie, Een architectuur van leugens, een verbale verslaving, een addictie. Ik sta hier als de rots in je vloeibare, woke ravijn, Waar feiten nog heersen en waar grenzen nog grenzen zijn. Donder op met je labels, je vlaggen en je dwaze moraal, Ik ben de eigenaar van de realiteit, in dit rauwe verhaal. (Chorus) Ik spuug op die alfabet-terreur, die geforceerde collectieve dwang, Je LHBTIQ+-fetisj maakt de samenleving ziek en bang. Het is cerebrale obstructie, een walgelijk circus van pretentie, Ik breek je narratief af tot op de laatste rotte essentie. (Outro) Bespaar me je woke-tirannie, je semantische riool, Ik erken je letters niet, ik ben niet jouw idioot of je tool. 3 minuten en 15 seconden aan pure weerstand. De waarheid is hard. De waarheid is rauw God had dit niet zo gewild. Fuck LHBTIQ er zijn 2 genders en misschien en hermafrodiet, maar daarnaast bestaat er niks meer. Terug naar die goede oude tijd zonder dit kanker gezeik wat door je bek wordt gedouwd. Hillywood Records.

Leg me die shit niet op.