[Verse 1]
De muren vielen niet vanzelf,
het waren bommen – geen vergissingen.
Geen waarschuwing, geen genade,
alleen stilte na de inslag.
De beer bleef liggen in het stof,
waar het lichaam van haar kind nog warm was.
De wereld keek,
en bladerde door.
---
[Pre-Chorus]
Zij hadden dromen, net als wij,
maar hun namen kent geen krant.
Hun laatste woorden zijn verdwenen
in rapporten van een distant land.
---
[Chorus]
Noem het geen oorlog.
Noem het wat het is.
Een gesponsorde slachting,
waar stilte medeplichtig is.
Geen frontlijn, geen excuus,
alleen kleine schoenen onder puin.
Noem het geen oorlog.
Noem het… wat het is.
---
[Verse 2]
Er is geen hels genoeg woord
voor wat kinderen niet meer kunnen zeggen.
Geen rechtvaardiging voor rook
uit wat ooit een schoolplein was.
De lucht vertelt het verhaal
dat leiders liever doven.
En elk diplomatiek gebaar
begraaft nog een gezicht.
---
[Bridge – Spoken Word]
Zij vochten niet.
Zij renden.
Ze schreeuwden naar moeders
en werden doodgezwegen
door mensen die ‘vrede’ zeggen
maar zwijgen als het telt.
---
[Final Chorus]
Noem het geen oorlog.
Noem het wat het is.
Een gesponsorde slachting
onder toezicht van hypocrisie.
Geen strijd, geen balans,
alleen een kind met een teddybeer.
Noem het geen oorlog.
Noem het… moord.