ATEŞ VE BETON

Gölgeler uzun, sokak dar, aklım geniş,

Düşerim ama kalkarım, sözlerim hep serbest giriş.

Karanlık gecede yanar elimde bir tek ateş,

Kimse beni tutamaz, zincir tanımam kardeş.

Köşede plan yaparım, hayat bana matematik,

Eksiyle çarpsa da günlerim, döner yine pozitif.

Gözüm zirvede hep, duvarları deler irade,

Benim yolum orman, adımlarım hep cinnet derecede.

---

Yolumu kesen çok olur ama ben dönmem geri,

Karanlıktan korksam bugün burada olmazdım be deli.

Sözüm mermiden hızlı, hedefini bulur her defa,

Ben susarsam dünya susar, gerçek budur en saf hâl.

Gözlerimde yangın var, içimde büyük bir rota,

Her darbeyi yedim ama güçlendim, kırılmadım ota.

Savaşırsam tek başıma, kalabalık olur iç sesim,

Benim gölgem bile serttir, korkutur bazen nefesim.

---

Adımlarım tok ses verir, beton bile duyuyor beni,

Koşarım hedefe doğru, yorulmam, bilirsin beni.

Köşede dönen oyunları gördüm de sustum yine,

Gerçek güç konuşmaz; gösterir bileğine göre.

Sözüm ağırsa taşı, hafifse zaten bana göre değil,

Bu sahnenin kurduyum, yalandan eser bende değil.

Aklım keskin bir kılıç, keser geçer her engeli,

Benim yolum ateşten; ateş bile tanır emeği.

---

Yükselirim, beni durduran olmaz,

Kaderimde rap var, geri dönüş yok asla.

Sokakların ritmi kanımda dolaşır,

Benim sesim duyulunca herkes susar.

---

Geceler uzun ama ben daha uzun sürenim,

Yoluma taş koyan varsa, bakışımla ezerim.

Geri dönüş yok, yol ileri, harita bende gizli,

Bugün değilse yarın; zirve zaten benim izimdir.

---

Yükselirim, yenilmem, sözlerim kaderimi çizer,

Bu rap benim sahnem, gölgem bile size yeter.

Karanlık çöker ama ateşim hep parlar,

Ben sustuğumda bile sokaklar adımı bağırır.